Policjanci z Komisariatu Policji w Gdyni - Chyloni zatrzymali mężczyznę podejrzewanego o znęcanie się psychiczne nad członkami rodziny, kierowanie gróźb karalnych oraz uszkodzenie mienia. Zatrzymany usłyszał już zarzuty popełnienia przestępstw, za co grozi do 5 lat pozbawienia wolności. Jak widać, nie każda groźba jest karalna. Groźby są karalne wtedy, gdy polegają na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa zarówno na szkodę tejże osoby, jak i na szkodę innej, bliskiej jej osoby. Groźby karalne mogą występować pod postacią słów, gestów, SMS, telefonów, maili. Co więcej, groźby karalne mogą Kara za nierejestrowanie obrotów przy zastosowaniu kasy fiskalnej, waha się od minimalnej grzywny za wykroczenie skarbowe (aktualnie 185 zł) do prawie 18 mln zł, jeżeli czyn zostanie zakwalifikowany jako przestępstwo. Przewinienie podatnika którego wartość nie przekracza kwoty 9.250 zł to wykroczenie, powyżej tej kwoty mówimy o Pod pewnymi warunkami groźba jest przestępstwem, a osoba która się jej dopuszcza podlega sankcji karnej. Zgodnie z art. 190 kodeksu karnego, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia RE: Groźby karalne , stalking, pozbawienie wolnosci. Problemem jest to, że te wiadomości wysyłane były z mojego konta na fb (głupi nie zmieniłem haseł , które dobrze znała ) !!!! Sms-y wyświetla jako mój numer. Art. 189.§ 1. Kto pozbawia człowieka wolności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. W najgorszym wypadku – siedem lat więzienia. To, czy wykonanie szpecącego graffiti kwalifikuje się jako wykroczenie, czy jako przestępstwo, zależy od wartości oszacowanych szkód. Jeśli nie przekraczają one 420 złotych, mamy do czynienia z wykroczeniem. Sprawa podlega wówczas Straży Miejskiej i tam należy ją zgłosić. Zajście skończyło się awanturą pod kwiaciarnią. Użyto siły. - Jego efektem są zarzuty za groźby karalne oraz uszkodzenia ciała, które usłyszał 43 - letni mieszkaniec Głogowa. Zniszczone okulary o wartości 800 złotych i uszkodzony telefon za 2 tys. zł oraz szkody przed kwiaciarnią - dodaje. Równocześnie poinformowany będzie Powiatowy Inspektor Sanitarny, który w swym postępowaniu może nałożyć grzywnę w wysokości do 30 000 zł. „W razie stwierdzenia naruszenia obowiązku hospitalizacji, kwarantanny lub izolacji, państwowy powiatowy inspektor sanitarny nakłada na osobę naruszającą taki obowiązek, w drodze decyzji Kara grzywny została uregulowana w art. 32 pkt 1 Kodeksu karnego (dalej: k.k.) i stanowi najłagodniejszą karę w całym katalogu kar. REKLAMA. Szczegóły dotyczące kary grzywny zostały uregulowane art. 33 k.k. i tak zgodnie z §1 k.k. grzywna jest wymierzana w stawkach dziennych oraz w określonej wysokości jednej stawki. Uważam tego rodzaju zachowania za niedopuszczalne. Takie stwierdzenie może ośmielić innych, którzy mogą posunąć się dalej. Waldemar Wylegalski Grzegorz Ganowicz, przewodniczący Rady Miasta Poznania potwierdza, że jest rozważane zawiadomienie prokuratury w sprawie możliwości formułowania gróźb karalnych aiCb. Z groźbą karalną mamy do czynienia w przypadku niekoniecznie tylko, gdy sprawca ma faktycznie zamiar i możliwość popełnienia przestępstwa - wystarczy, aby groźba wzbudziła w pokrzywdzonym silny, uzasadniony lęk. Za popełnienie tego przestępstwa grozi kara grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. Zgodnie z art. 190 ten „kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. Jest to przestępstwo wnioskowe – innymi słowy ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego. Kiedy mamy do czynienia z groźbami karalnymi? W tej kwestii wypowiedział się m. in Sąd Okręgowy w Poznaniu, w wyroku z dnia 13 stycznia 2016 r. (sygn. akt. IV Ka 1155/15). Groźba karalna niekoniecznie oznacza, że sprawca ma faktycznie zamiar i możliwość popełnienia przestępstwa. Wystarczy, aby groźba wzbudziła w pokrzywdzonym silny, uzasadniony lęk. Uzasadniona obawa to taka, która z dużym prawdopodobieństwem mogłaby pojawić się u przeciętnej osoby o podobnych do ofiary cechach osobowości, psychiki, intelektu i umysłowości, w podobnych okolicznościach [2]. O groźbie można więc mówić, jeżeli sprawca oddziałuje na psychikę ofiary w ten sposób, że wzbudza w niej uzasadnioną obawę. Celem grożącego może być zastraszenie ofiary albo podporządkowanie jej sobie. Nie popełnia przestępstwa opisanego w art. 190 ten, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa skarbowego, wykroczenia albo czynu stanowiącego naruszenie prawa cywilnego bądź prawa administracyjnego [3]. Ustawodawca nie wskazał jednak żadnych konkretnych przestępstw, jakich popełnieniem może grozić sprawca czynu z art. 190 Czyny zabronione, których popełnieniem może grozić sprawca, mogą być skierowane zarówno przeciwko osobie adresata groźby lub osoby jemu najbliższej (np. zabójstwo, uszczerbek na zdrowiu – zwłaszcza ciężki, pobicie, zgwałcenie itp.), jak i przeciwko mieniu należącemu do tych osób (np. podpalenie domu, zniszczenie samochodu) [4]. Groźba jest tylko umyślna i może być wyrażona w dowolnej formie Przestępstwo określone w art. 190 można popełnić jedynie umyślnie. To oznacza, iż odpowiedzialności karnej podlega jedynie ten, kto jest świadomy tego, że wywołuje poczucie strachu u ofiary. Jeżeli groźba miała charakter np. żartu, nie można przypisać winy sprawcy [5]. Groźba karalna może być wyrażona w dowolnej, zrozumiałej dla adresata formie – pisemnej, ustnej czy w formie gestu (np. wycelowaniem broni w kierunku osoby, której dotyczy groźba) [6]. Sąd Okręgowy w Kielcach orzekł, że sprawca nie musi grozić pokrzywdzonemu osobiście. Zdaniem Sądu, o przestępstwie określonym w art. 190 można mówić również w przypadku, gdy osoba trzecia pełni rolę posłańca sprawcy i przekazuje treść groźby pokrzywdzonemu [7]. Z groźbą karalną nie należy mylić tzw. groźby bezprawnej, o której mowa jest w art. 115 § 12 jako groźbę bezprawną uznaje się nie tylko groźbę popełnienia przestępstwa, ale i groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej. Groźbą bezprawną nie jest zapowiedź spowodowania postępowania karnego, jeżeli jej jedynym celem jest ochrona prawa naruszonego przestępstwem [8]. Opracowano na podstawie: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny ( z 2017 r. poz. 2204 z późn. zm.). [2] Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt IV Ka 1155/15, dostęp r. [3] Olszewska A., Przestępstwa związane ze zjawiskiem przemocy w rodzinie, dostęp r. [4] Nazar-Gutowska K., Groźba bezprawna w polskim prawie karnym, Warszawa 2012, s. 138. [5] dostęp r. [6] dostęp r. [7] Wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt IX Ka 1330/13, dostęp r. [8] Gardocki L., Prawo karne. 7 wydanie zmienione, Warszawa 2001, s. 241. Groźby karalne mogą wystąpić zarówno w miejscu pracy, w szkole jak i przez Internet. Mogą mieć formę słowną lub pisemną (np. listu z pogróżkami). Poniżej krótki poradnik, jak reagować i bronić się przed groźbami karalnymi. Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny ( 1997 nr 88 poz. 553 ze zm.) kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego. Warto pamiętać, że każdorazowo ostatecznie to sąd będzie oceniał, czy nasza obawa spełnienia groźby była uzasadniona. Jeśli więc decydujemy się na przekazanie sprawy do organów ścigania musimy mieć na uwadze fakt, że na samym początku weryfikacji zostanie poddany fakt, jak bardzo baliśmy się groźby i czy faktycznie ta obawa była w pełni uzasadniona. Zobacz również: Skąd wziąć zaświadczenie o niekaralności? Przestępstwo groźby karalnej Poniżej elementy przestępstwa, które muszą być spełnione łącznie: Groźba zazwyczaj polega na słownej zapowiedzi dokonania jakiejś czynności (np. agresywny sąsiad wykrzykuje, że jeśli nasze dzieci jeszcze raz wejdą na jego podwórko, to będzie do nich strzelał z wiatrówki). Może też dotyczyć sytuacji, w których sprawca wykonuje określone gesty (np. przystawia nam nóż do gardła) lub wykazuje gotowość do pewnych działań (np. współlokator zbliża się z otwartym ogniem do łatwopalnych przedmiotów, jak zasłony, pościel, itp.), a także przekazuje pewne informacje za pośrednictwem osób trzecich w zamiarze ich przekazania zainteresowanemu (np. listy zawierające pogróżki). Groźba nie musi być spełniona natychmiast – może być spełniona nawet w odległej przyszłości. Popełnieniem przestępstwa są jedynie takie groźby, które po ich spełnieniu rodziłyby odpowiedzialność za popełnienie przestępstwa. Grożenie pozbawieniem życia, pobiciem, kradzieżą jest groźbą karalną, ale na przykład grożenie popełnieniem wykroczenia (uszkodzeniem jakiejś rzeczy o niewielkiej wartości), czy deliktu cywilnego (niedotrzymania warunków umowy) nie będzie skutkować poniesieniem odpowiedzialności karnej z tego przepisu. Groźba musi być skierowana w stronę ofiary lub osoby dla niej najbliższej. Musi nastąpić na szkodę ofiary lub szkodę osoby najbliższej. Grozić może mąż żonie, że pobije ją, albo, że pobije ich dzieci. W obu przypadkach mamy do czynienia z groźbą karalną. Groźba powinna wzbudzać obawę spełnienia, czyli ofiara ma podstawy, aby obawiać się spełnienia groźby. Jest to obawa subiektywna, czyli mówimy o indywidualnym samopoczuciu jednostki. Nie ma więc groźby karalnej w przypadku, gdy sąsiad grozi nam, że zbombarduje nasz dom z samolotu, jeśli nie ma samolotu, licencji pilota czy bomby. Nie ma także groźby karalnej jeśli sąsiad wymachuje w naszym kierunku bronią, ale nie wzbudza to naszej obawy, bo jesteśmy przekonani, że jest to pistolet na wodę. Zobacz również: Zmiany w postępowaniu karnym w 2015 roku Obawa jest uzasadniona, tzn. że mamy prawo podejrzewać, iż zostanie spełniona. Mówimy tutaj o obiektywnym uzasadnieniu obawy. Na przykład jeśli sąsiad mówi, że zburzy nasz dom przy pomocy armaty, to pomimo, iż możemy tej groźby się obawiać, to ta obawa nie jest uzasadniona, jeśli nasz sąsiad nie jest artylerzystą, a dom nie stoi na poligonie lub w jego pobliżu. Tutaj pojawiają się największe wątpliwości w czasie rozprawy sądowej. Przygotujmy się na to, że sąd bardzo dokładnie zbada intensywność naszej obawy i jej zasadność. Decydując się na sprawę sądową miejmy pewność, że te dwie przesłanki są spełnione. Istotną kwestią jest to, że żadna instytucja nie jest zobowiązana do działania, aż do chwili gdy ofiara nie złoży wniosku o ściganie sprawcy. Zobacz również: Prawo do obrony w procesie karnym Groźba - czyn karalny Dla dokonania groźby z chwilą jej wyrażenia wystarczy aby sprawca zagroził, a ta groźba do ofiary dotarła. Nie istnieje więc obowiązek podjęcia jakichkolwiek działań w celu spełnienia groźby, przykładowo sprawca grożący nam nożem nie musi usiłować nas dźgnąć, jeśli jego zachowanie wzbudza uzasadnioną obawę spełnienia groźby uszkodzenia ciała. W przypadku dźgnięcia lub zamachnięcia się w celu dźgnięcia mamy już do czynienia z przestępstwem uszkodzenia ciała lub z usiłowaniem dokonania przestępstwa uszkodzenia ciała. Sprawca musi działać świadomie (umyślnie), to znaczy wie, że jego działanie wywołuje u ofiary uzasadnioną obawę spełnienia czynu. Nie będzie podlegała odpowiedzialności karnej osoba, która nie zdawała sobie sprawy, że wywołuje poczucie strachu u drugiej strony, na przykład w sytuacji gdy groźba miała charakter żartu. Ważna jest więc świadomość sprawcy i jego zamiar wzbudzenia obawy u ofiary. Groźba karalna: Twój sąsiad notorycznie zastawia samochodem wjazd na Twoją posesję. Wielokrotnie prosiłeś go, żeby tego nie robił, ale nie przynosi to żadnego skutku. Sąsiad jest niemiły, arogancki, często odpowiada Ci w wulgarny sposób. Zawsze szybko się wycofujesz, bo boisz się, że może zacząć się z Tobą szarpać, albo Cię pobić. Któregoś dnia wychodziłeś z domu, a Twój sąsiad właśnie parkował w tym samym co zwykle miejscu. Postanowiłeś zwrócić mu uwagę. W trakcie wymiany zdań Twój sąsiad nie tylko nie chciał przestawić samochodu, ale zaczął na Ciebie krzyczeć, wyciągnąć pistolet z bagażnika samochodu, zaczął nim wymachiwać i grozić Tobie, że następnym razem jak zobaczy Twoje dzieci przechodzące wzdłuż jego ogrodu to je zastrzeli. Znając jego porywczy charakter boisz się, że groźba może zostać spełniona. Takie zachowanie można zakwalifikować jako groźbę karalną. Groźba nie karalna: Sprzedałeś swój samochód znajomemu. Ponieważ nie mógł on od razu zapłacić całej kwoty, w umowie zapisaliście, że połowę sumy wypłaci od razu, a drugą połowę w ciągu miesiąca. W między czasie pokłóciliście się dość poważnie i teraz znajomy grozi Ci, że jeśli go nie przeprosisz nie zapłaci reszty pieniędzy za samochód. Pomimo, iż groźba może budzić obawę jej spełnienia, a Twoja obawa jest w pełni uzasadniona, nie jest to groźba karalna. Polecamy serwis: Sprawy karne Źródło: W świetle obowiązujących przepisów groźba karalna jest przestępstwem, za które można trafić na 2 lata do więzienia. Zgodnie bowiem z art. 190 Kodeksu karnego, ten „kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”.W polskim prawie karnym (art. 115 przez osobę najbliższą uważa się: małżonka, wstępnego, zstępnego, rodzeństwo, powinowatego w tej samej linii lub stopniu, osobę pozostającą w stosunku przysposobienia oraz jej małżonka, a także osobę pozostająca we wspólnym podkreślić, że do popełnienia przestępstwa dochodzi w sytuacji, gdy osoba pokrzywdzona wyraża uzasadnione przekonanie, że może dojść do realizacji groźby, natomiast niezależnie od tego czy sprawca faktycznie ma zamiar tudzież możliwość spełnienia owej popełnienia przestępstwa z art. 190 nie ma również znaczenia, w jakim celu sprawca grozi pokrzywdzonemu oraz jakim przestępstwem (chyba, że sprawca grozi popełnieniem wykroczenia, przestępstwa skarbowego bądź czynu zabronionego przez przepisy prawa cywilnego albo administracyjnego – w tych przypadkach o groźbie karalnej nie bowiem mowy).Groźba karalna może być wyrażana w różnej formie – zarówno w wypowiedzi pisemnej (np. w liście z pogróżkami), w formie ustnej (np. w trakcie rozmowy telefonicznej), jak i w formie gestu. Co więcej, sprawca nie musi grozić pokrzywdzonemu osobiście – do przestępstwa dochodzi również w sytuacji, gdy treść groźby karalnej przekazuje adresatowi osoba karalna należy do przestępstw ściganych na wniosek pokrzywdzonego. Doniesienie o jego popełnieniu należy składać zatem na policji bądź w prokuraturze. Mam pytanie o popełnienie przestępstwa polegającego na grożeniu drugiej osoby. W sporze mojej żony z jej kuzynem (sprawa dotyczy spadku) stanąłem w obronie żony i wykrzyczałem kilka uwag w stronę jej krewnego. Muszę dodać, że przez całą kłótnię on ją prowokował, chcąc zdobyć jakieś dowody świadczące przeciwko żonie, na półce stała kamera. Jak się okazało, moje „groźby” zgłosił na policję i zostałem oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 190 Kodeksu karnego. Pierwszy raz zdarza mi się podobna sytuacja, jestem 70-letnim człowiekiem. Kuzyn żony jest zawzięty i złośliwy, tylko udaje, że przestraszył się moich wykrzyczanych słów. Jak się bronić przed zarzutami? Czy taka groźba to już popełnienie przestępstwa? Grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa Przestępstwo z art. 190 Kodeksu karnego godzi w wolność człowieka w sferze psychicznej (wolność od zastraszenia). Jego treścią jest grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej. Groźba karalna jest niewątpliwie przestępstwem materialnym (skutkowym). Warunkiem przestępczości czynu jest wzbudzanie groźbą uzasadnionej obawy, że groźba będzie spełniona. Groźba musi dotrzeć do pokrzywdzonego i wywołać u niego określony stan psychiczny, aby przestępstwo mogło być dokonane. Pokrzywdzony musi więc potraktować groźbę poważnie i uważać jej spełnienie za prawdopodobne. Sprowokowanie kogoś do popełnienia przestępstwa Uważam, że winien Pan się bronić tym, że pokrzywdzony z uwagi na Pana „starszeństwo” nie mógł potraktować groźby poważnie. Co więcej, próbuje wykorzystać wymiar sprawiedliwości dla osiągnięcia własnych celów związanych ze sprawą spadkową. Być może świadomie sprowokował on tę sytuację, skoro wykorzystywał urządzenia do filmowania. Należy jednak pamiętać, że jeżeli groźba nie wzbudziła uzasadnionej obawy, a sprawca do jej wywołania bezpośrednio zmierzał, zachodzi usiłowanie popełnienia tego przestępstwa. Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. Jak się bronić przed skazaniem za grożenie innej osobie? Tym samym w celu odparcia oskarżeń pod Pana adresem winien Pan udowodnić, że nie zmierzał Pan wcale do spełnienia groźby. Warto powołać się na nienaganny dotąd sposób życia, nieposzlakowaną opinię itp. Należy jednak pamiętać, że w procesie sądowym nie musi Pan przytaczać dowodów na poparcie swojej niewinności. Na Pana rzecz działa bowiem domniemanie niewinności. Oskarżony jest niewinny, dopóki jego wina (popełnienie przestępstwa groźby) nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem karnym. To oskarżyciel musi udowodnić, iż Pana wina i okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. Natomiast wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego. Na obecnym etapie policja prawdopodobnie wyjaśnia, czy miało miejsce popełnienie przestępstwa. Zbiera i zabezpiecza dowody. Kolejnym krokiem może być przedstawienie zarzutów. Jeżeli dane istniejące w chwili wszczęcia postępowania przygotowawczego lub zebrane w jego toku uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba, sporządza się postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ogłasza je niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchuje się go, chyba że ogłoszenie postanowienia lub przesłuchanie podejrzanego nie jest możliwe z powodu jego ukrywania się lub nieobecności w kraju. Jeżeli natomiast postępowanie nie dostarczyło podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, postępowanie przygotowawcze umarza się. Przedstawienie zarzutów może nastąpić zatem jedynie wówczas, gdy dane, jakimi dysponuje organ postępowania przygotowawczego, uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba, której zarzut chce się przedstawić. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online .