Objawy psychiczne PMS. obniżenie nastroju, przygnębienie, napięcie, niepokój, wahania nastroju, płacz, często bez wyraźnego powodu, unikanie relacji z drugim człowiekiem, poczucie przytłoczenia i braku kontroli, zmęczenie i problemy z koncentracją, rozdrażnienie i wybuchowość. Niekiedy bolesne miesiączkowanie poprzedza zespół napięcia przedmiesiączkowego charakteryzujący się obrzękiem, stwardnieniem i bólami piersi, depresją lub wzmożoną pobudliwością. Objawy bolesnych miesiączek zwykle łagodnieją wraz z wiekiem. Wiele kobiet zauważa także poprawę po urodzeniu dziecka [potrzebny przypis]. Owulacja, czyli okres uwolnienia komórki jajowej z jajników, następuje 14 dnia cyklu. Miesiączka lub krwawienie pojawia się 28 dnia cyklu. Objawy PMS mogą rozpocząć się około 14 dnia i trwać do siedmiu dni po rozpoczęciu miesiączki. Objawy PMS są zwykle łagodne lub umiarkowane. PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego) - co to jest? Objawy, przyczyny, leczenie. PMS to skrót pochodzący od angielskiego Premenstru. Jakie są przyczyny PMS i dlaczego dotyczy tylko niektórych kobiet? Zespół napięcia przedmiesiączkowego to problem wie. Cykl miesiączkowy - długość, fazy cyklu, ciąża, kalendarzyk miesiączkowy Zespół napięcia przedmiesiączkowego czyli walka z PMS - Netkobiety.pl Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy Przez zupełny przypadek wpadła mi w ucho radiowa reklama tabletek na Zespół Napięcia Przedmiesiączkowego. Farmakologiczne podejście do miesiączki i traktowanie towarzyszących jej zmian w kobiecym organiźmie jak choroby wydaje się standardem w dzisiejszym świecie. Genderową analizę tychże zjawisk zostawiam na przyszłe wpisy. Aleksandra Witkowska. Krwawienie przez 2 miesiące po założeniu wkładki Mirena – odpowiada Dr n. med. Bogdan Ostrowski. Krwawienie po założeniu wkładki antykoncepcyjnej Mirena – odpowiada Lek. Piotr Wajda. USG dopochwowe i stosowanie wkładki Mirena – odpowiada Robert Markowski. Zespół napięcia przedmiesiączkowego (premenstrual syndrome – PMS) jest stanem manifestującym się problematycznymi objawami fizycznymi, psychicznymi oraz behawioralnymi występującymi cyklicznie w fazie lutealnej cyklu menstruacyjnego oraz ustępującymi całkowicie lub znacznie wraz z końcem krwawienia miesiączkowego. Kobietom cierpiącym na PMS w pierwszej kolejności zaleca się zmianę stylu życia, właściwą higienę snu, ćwiczenia relaksacyjne i regularną aktywność fizyczną. Równie ważnym sposobem radzenia sobie z PMS jest przestrzeganie właściwych zaleceń dietetycznych. W diecie powinno być mniej używek takich jak alkohol i kofeina Kobiety z ciężkim zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS) odczuwają słabą jakość snu z powodu objawów towarzyszących PMS w późnej fazie lutealnej. Reklama: W badaniu uczestniczyło 9 kobiet z PMS lub przedmiesiączkowym zespołem dysforycznym (PMDD), natomiast w grupie kontrolnej zebrano 12 kobiet zdrowych. lV4I. Napięcie przedmiesiączkowe z angielskiego premenstrual syndrome, w skrócie PMS, jest to zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych, które występują przed menstruacją. Napięcie przedmiesiączkowe zazwyczaj trwa od kilku do kilkunastu dni. Może towarzyszyć kobiecie zarówno przed menstruacją, jak i w pierwszych dniach miesiączki. Wokół PMS narosło wiele fałszywych przekonań, które powielane są w mediach. Przede wszystkim napięcie przedmiesiączkowe nie jest traktowane poważnie. Jest to choroba, która dotyka około 20% kobiet, część z nich wymaga leczenia, a w dalszym ciągu napięcie miesiączkowe traktowane jest, jako pewien rodzaj kobiecej napięcia przedmiesiączkowego Jak sama definicja wskazuje, napięcie przedmiesiączkowe jest składową objawów psychicznych, ale i fizycznych. Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami. Nie każda kobieta ma takie same objawy i co więcej, nie każda kobieta co miesiąc ma te same objawy. Innymi słowy, z miesiąca na miesiąc objawy u jednej tylko kobiety mogą się zmieniać. Do najczęstszych objawów zalicza się: Psychiczne objawy rozdrażnienie agresja depresja ogólne przemęczenie płaczliwość huśtawka nastrojów problemy z koncentracji Fizyczne objawy bóle głowy problemy ze wzrokiem bóle piersi bóle pleców wzdęcia wzrost masy ciała nawet do 4 kg (jest to spowodowane zatrzymywaniem wody w organizmie) potliwość pojawiający się trądzik przed miesiączką Przyczyny napięcia przedmiesiączkowego Medycyna do tej pory nie jest w stanie stwierdzić, jakie konkretne problemy i działania wywołują napięcie przedmiesiączkowe. Najczęściej jednak wspomina się o zaburzonej gospodarce hormonalnej, w której to kobiety pod koniec cyklu miesiączkowego produkują estrogen w nadmiernej ilości, przy niedoborze progestagenów. Na napięcie przedmiesiączkowe może mieć wpływ podwyższanie się prolaktyny, która u większości kobiet ma stały poziom. Niestety u części kobiet hormon ten podwyższa się w niektórych fazach cyklu miesiączkowego. Lekarze przyczyn PMS upatrują także w nieodpowiednim odżywianiu, niezdrowym stylu życia, braku ruchu, niehigienicznym trybie życia czy nawet w czynnikach genetycznych. Leczenie napięcia przedmiesiączkowego Zanim rozpocznie się leczenie napięcia przedmiesiączkowego, trzeba uzyskać pewność, że nasze objawy są związane właśnie z tą dolegliwością. W tym celu należy zbadać poziom hormonów w swoim organizmie. Z jednej strony konieczne jest pobranie krwi, aby określić poziom prolaktyny i hormonów płciowych, a z drugiej strony wykonuje się cytologię hormonalną. Cytologia ta polega na potrójnym pobraniu wymazu z pochwy. Pierwszy wymaz ma miejsce między 6 a 9 dniem cyklu, drugi wymaż między 13, a 14, a trzeci wymaz około 21-24 dnia cyklu. Jeżeli lekarz zdiagnozuje zespół napięcia przedmiesiączkowego, może zlecić leczenie farmakologiczne. W Stanach najczęściej w leczeniu PMS stosowane są tak zwane antydepresanty, czyli leki, które działają na poprawienie nastroju i przepisywane są przez lekarza psychiatrę. W Polsce jednak ten problem jest zamiatany pod dywan i kobiety zmagające się z huśtawką nastroju, czy nawet stanami depresyjnymi, które powoduje PMS, nie mogą liczyć na taki sposób leczenia. W Polsce zazwyczaj są to leki przeciwbólowe i rozkurczowe, środki roślinne, preparaty witaminowe, albo środki moczopędne. Zdarza się jednak, że ginekolog przepisuje progestagen w tabletkach, do zażywania przed miesiączką. Jeżeli kobieta zażywa środki antykoncepcyjne, nie powinna zmagać się z objawami PMS, ponieważ zapewniają one stały poziom hormonalny w organizmie. Dlatego też tabletki antykoncepcyjne polecane są przy zmniejszeniu objawów napięcia przedmiesiączkowego. Domowe sposoby na napięcie przedmiesiączkowe W celu zmniejszenia objawów, jakie występują kilka dni przed planowaną miesiączką, warto zastosować się do niżej wymienionych rad. Mogą one uśmierzyć bóle, uciszyć niektóre objawy, a nawet w przypadku niektórych kobiet w ogóle zniwelować problem. Domowe sposoby na PMS: zdrowe odżywianie – to znaczy regularne 3-4 posiłki dzienne. Dieta bogata w owoce, warzywa, tłuszcze roślinne i produkty pełnoziarniste. Warto unikać produktów wzdymających. stosowanie produktów żywieniowych, które mają działanie moczopędne – należą do nich rzeżucha, albo natka pietruszki. rezygnacja z używek takich jak papierosy, alkohol czy kawa. wysypianie się – przeciętny człowiek powinien spać około 8 h dziennie, aby zregenerować organizm. zrezygnowanie z napojów gazowanych, które mogą powodować dodatkowe wzdęcia. uprawianie ruchu – niekoniecznie musi to być wycieńczający sport, ale codziennego spacery, czy taniec korzystnie wpływają na organizm. ograniczaj stres – warto oszczędzać swój organizm, szczególnie w okresie przed miesiączkowym. Warto stosować techniki relaksacyjne. relaks – czyli jak najwięcej odpoczynku, relaksu, joga, rozciąganie, masaże, czy pływanie w basenie. picie dużej ilości wody – woda oczyszcza organizm z toksyn. zażywanie witamin – A, D, E, C i B to witaminy, które należy systematycznie uzupełniać, jeżeli nasza dieta nie jest bogata w którąś z nich. Zespół napięcia przedmiesiączkowego, zwany w skrócie PMS, często bywa przedmiotem żartów. Na jego temat powstało wiele anegdotek, a każdy gorszy nastrój kobiety jest przypisywany właśnie temu zjawisku. Tymczasem syndrom napięcia przedmiesiączkowego bywa uciążliwą przypadłością, która skutecznie potrafi utrudnić życie. Zespół napięcia przedmiesiączkowego: przyczyny Zespół napięcia przedmiesiączkowego powiązany jest ze zmianami hormonalnymi, które mają miejsce w czasie cyklu miesiączkowego. Po jajeczkowaniu spada poziom estrogenów, wzrasta natomiast stężenie progesteronu. Jego wpływ na ośrodkowy układ nerwowy powoduje szereg dolegliwości związanych z wahaniami nastroju. Progesteron ma również związek z objawami fizycznymi PMSu. Najnowsze badania wskazują również na to, że za PMS może odpowiadać prolaktyna. Jest to hormon wytwarzany przez przysadkę mózgową. Odpowiada on za wzrost gruczołów sutkowych, a w czasie ciąży i po urodzeniu dziecka dzięki niemu organizm kobiety produkuje mleko. Poziom prolaktyny jest stały, jednakże u niektórych kobiet cierpiących na zespół napięcia przedmiesiączkowego stwierdzono niewyjaśniony wzrost stężenia prolaktyny we krwi. PMS: objawy Zespół napięcia przedmiesiączkowego w fachowej literaturze ma przypisanych ponad 350 różnych objawów. Z uwagi na to, u każdej kobiety mogą wystąpić inne, jednakże wiele z objawów jest typowych i tworzą powtarzający się schemat. Objawy PMSu dzielą się na te fizyczne, a także na te związane z psychiką. Zespół napięcia przedmiesiączkowego: objawy fizyczne Poczucie opuchnięcia: masz wrażenie, że całe ciało jest wzdęte. Prawdopodobnie czujesz się kilka kilogramów cięższa i wyjątkowo nieatrakcyjna. Brzuch jest wzdęty i ciężej jest dopiąć się w spodnie, palce są spuchnięte, trudno więc zdjąć pierścionki i obrączkę. Więcej na wadze: przed okresem lepiej się nie ważyć. Waga się zawsze zwiększa o kilogram lub dwa. Ma to związek z zatrzymywaniem wody w organizmie, który powoduje również opisane wyżej poczucie opuchnięcia. Pogorszenie kondycji cery: w okresie PMSu często pojawiają się wypryski i ropne krostki. Nie próbuj ich wyciskać i nie rozdrapuj. Znikną tuż po okresie. Powiększone i bardziej wrażliwe piersi: przed okresem trudno dopiąć guzik na biuście w ulubionej bluzce. Są one także bardzo wrażliwe na dotyk, mogą pobolewać. Senność: w ciągu dnia może dopaść nieoczekiwana chęć ucięcia sobie drzemki, tak silna, że zasypiasz jak dziecko, pomimo tego, że nigdy Ci się to w ciągu dnia nie zdarza. Kłucie w podbrzuszu: niektórym kobietom towarzyszy również tępy, delikatny ból porównywany do ucisku. W czasie okresu zmieni się on w bolesne skurcze mięśni macicy. Zwiększony apetyt: przed okresem mogłabyś zjeść konia z kopytami. Rośnie apetyt na słodycze, a także na tłuste, ciężkostrawne potrawy. Kołatanie serca: masz wrażenie, że Twoje serce zaraz wyskoczy z piersi, towarzyszy Ci także poczucie jego drżenia. Zespół napięcia przedmiesiączkowego: objawy psychiczne Rozdrażnienie: najczęstszy objaw PMSu. Lepiej się wtedy do Ciebie nie odzywać, gdyż zupełnie bez powodu masz ochotę zmyć głowę każdemu, kto się nawinie. Niepokój: zaczynasz przejmować się drobiazgami, na które wcześniej nie zwracałaś uwagi, a także zupełnie błahymi sprawami. Depresja: towarzyszą Ci czarne myśli i zaczynasz wszystko widzieć w czarnych barwach. Zmienność nastroju: od opisanego wyżej depresyjnego nastroju łatwo przechodzisz do stanów czystej euforii, w których wszystko wydaje się możliwe, a cały świat jest cudowny. Sposoby na PMS Lżejsze przypadki PMS można próbować zwalczać leczeniem objawowym – na zdenerwowanie i niepokój można brać ziołowe, lekkie środki uspokajające, na bóle podbrzusza – tabletki przeciwbólowe. Moczopędne potrawy lub owoce pozwolą pozbyć się wody, która powoduje poczucie opuchnięcia, a długi sen w nocy zminimalizuje senność w ciągu dnia. Pomocne będą z pewnością tradycyjne poprawiacze nastroju, takie jak dobry film, gorąca kąpiel, relaksująca muzyka, a nawet i czekolada. Jednakże nie zawsze łagodne metody zwalczania objawów zespołu napięcia miesiączkowego działają. Trzeba wtedy sięgnąć po kurację hormonalną, która odbywa się pod opieką lekarza. Oprócz leczenia hormonalnego, lekarz może także zdecydować się na przepisanie antydepresantów.